Lé (47) dacht dat het te laat was voor haar droom, maar begon op haar 39ste tóch: ‘Ik ben niet zielig’

Op slechte dagen kan voor Lé (47) zelfs de vaat al te veel zijn. De Dordtse kampt al sinds haar tienerjaren met chronische vermoeidheid en was jarenlang boos op haar eigen lichaam. Want terwijl leeftijdsgenoten hun leven opbouwden, zag zij haar grote droom steeds verder uit beeld verdwijnen: kunstenaar worden. Tot ze op haar 39ste besloot het tóch te proberen. Nu hangt haar werk in een galerie. „Ik ben niet zielig. Dit is een verhaal van hoop.”