‘Velen zien me als een loser, maar dat ben ik écht niet, hoor’

Ik loop met Blafmans over de Merwekade, waar een magere ochtendzon zich voorzichtig langs de gevels wurmt. De stad ademt nog bedachtzaam, in afwachting van hoe de dag verder gaat uitpakken. Nabij het Otto Dickeplein ontwaar ik een mij bekende buitenslaper… zittend op een laag muurtje, jas dichtgetrokken, zijn handen om een plastic beker die koffie bevat, maar vooral dienst doet als houvast.